Tranchering eigen risico helpt chronisch zieken niet

De tranchering van het eigen risico helpt het overgrote deel van de mensen met een chronische ziekte niet. Die boodschap verspreidt Patiëntenfederatie Nederland vandaag in aanloop naar het debat over de Voorjaarsnota. Het is de verwachting dat in het debat het voornemen van het kabinet om het eigen risico te verhogen weer ter sprake komt. 

Ter verdediging van die verhoging van het eigen risico werpen coalitiepartijen regelmatig op dat het eigen risico tegelijkertijd getrancheerd wordt. Dit houdt in dat patiënten per behandeling maximaal 150 euro kwijt zijn, in plaats van in één keer het gehele bedrag. Mensen met een chronische ziekte –die jaarlijks vaak al snel door hun eigen risico heen zijn – hebben hier echter nauwelijks iets aan, blijkt uit eerder onderzoek van Patiëntenfederatie Nederland. Zo verwacht 78% van de mensen met een chronische aandoening na verhoging en tranchering uiteindelijk meer geld kwijt te zijn aan het eigen risico. Onder mensen met meerdere chronische aandoeningen is dit percentage zelfs 82%. In Nederland leven miljoenen mensen met één of meer chronische aandoeningen. 

“De tranchering van het eigen risico helpt vooral overwegend gezonde mensen die incidenteel zorg nodig hebben. Mensen die structureel zorg nodig hebben gaan onderaan de streep meer betalen. Je kunt dus ook stellen dat de verschillen tussen gezonde en zieke mensen hierdoor vergroot worden,” aldus Linda Daniels, waarnemend directeur-bestuurder Patiëntenfederatie Nederland. 

Patiëntenfederatie Nederland maakt zich al langer zorgen over de hoge stapeling van zorgkosten waar chronisch zieken in Nederland mee geconfronteerd worden. Deze drukken vaak zwaar op het huishoudboekje en dwingen tot moeilijke keuzes, zoals soms zelfs het mijden van zorg. De plannen uit het regeerakkoord vergroten het risico daarop. Patiëntenfederatie Nederland roept de coalitie daarom nadrukkelijk op om deze plannen te herzien: “Wij zien genoeg andere mogelijkheden om de zorg in Nederland in de toekomst toegankelijk en betaalbaar te houden, zonder dat patiënten met nog meer kosten worden geconfronteerd.”