Ga naar main content
  • Digitale zorg

420 kilometer per maand voor zorg: 'Soms had dit gewoon via beeldbellen gekund'

Begin main content

Mijn naam is Gaby Schepers. Ik woon in Ulft en heb drie zonen: een van 17 en een tweeling van 15. In ons gezin speelt zorg een grote rol. Mijn twee jongste zoons zijn slechthorend. Sinds hun geboorte lopen we in het streekziekenhuis en vanaf hun tweede ook bij het Radboudumc. Eén van hen heeft aan beide kanten een implantaat met een BAHA, een botverankerd hoortoestel. De ander draagt er één. Zelf heb ik ook verschillende medische aandoeningen. In 2019 kreeg ik een mechanische hartklep vanwege een aangeboren hartafwijking. Daarnaast heb ik diabetes type 2 en word ik gevolgd door een neuroloog vanwege microbloedingen in mijn hoofd. Ik kom ook bij een revalidatiearts, een geriater, een fysiotherapeut en de trombosedienst.

Veel afspraken en veel reizen

Dat betekent: veel afspraken en veel reizen. De afgelopen maanden reed ik gemiddeld zo’n 420 kilometer per maand voor zorg voor mezelf en mijn zonen. Soms meerdere keren per week naar het ziekenhuis. En daar komen de parkeerkosten nog bij. Alleen al afgelopen maand betaalde ik meer dan 30 euro aan parkeren. Door de snelle stijging van de benzineprijzen wordt dat alleen maar zwaarder. Al die ritten naar het ziekenhuis tikken steeds harder aan. Zorg is iets waar je niet voor kiest, maar waar je wel naartoe moet.

Afspraken kunnen ook digitaal

Soms voelt dat extra wrang, omdat een afspraak ook digitaal had gekund. Laatst zat er een implantaat los bij één van mijn zonen. We moesten naar het ziekenhuis zodat de arts het zelf kon bekijken. In de spreekkamer bewogen ze het implantaat en zeiden: “Ja, hij zit los.” Dat had ik thuis ook al gezien. Zo’n afspraak had wat mij betreft prima via beeldbellen gekund.
Wat mij opvalt, is dat zorgverleners niet vanzelf meedenken over wat ook digitaal kan. Als ik bijvoorbeeld een uitslag al in mijn dossier kan zien, hoeft dat voor mij niet altijd in het ziekenhuis besproken te worden. Dat kan soms ook telefonisch. Maar daar moet ik zelf steeds om vragen.

Minder reistijd, minder kosten en minder geregel

Natuurlijk is digitale zorg niet altijd een optie. Omdat er fysieke handelingen nodig zijn, of omdat voor sommige mensen een gesprek in het ziekenhuis gewoon fijner is. Maar het zou wel helpen als zorgverleners, als de zorg zich ervoor leent, standaard de optie geven om het telefonisch of via beeldbellen te doen. Dat zou voor mij veel schelen. Minder reistijd, minder kosten en minder geregel in een leven waarin zorg toch al een grote rol speelt.