Charis: 'In het ziekenhuis terechtkomen omdat medicatie te duur is, is een te dure grap. Zelfs voor het kabinet’

Charis is begin 30 en heeft ernstig astma. Het kabinet heeft plannen om vergoedingen voor bepaalde middelen zoals voor allergie uit het pakket te halen.

Wat betekent het voor jou als je jouw allergietabletten zelf moet betalen? 

Charis: ‘Het is voor een grote aanslag op mijn portemonnee als ik de allergietabletten, neusspray en oogdruppels zelf moet betalen. Dan praat je al snel over 200 euro extra kosten voor zes maanden. Je moet als iemand met een chronische ziekte al zoveel eindjes aan elkaar knopen. Nog meer kosten betekent absoluut iets voor van mijn kwaliteit van leven.’

En zonder allergietabletten, is dat mogelijk? 

Charis: ‘Dat is niet te doen. Dan krijg ik meer klachten, minder energie, beland ik in het ziekenhuis, moet ik prednison gebruiken en is mijn totale ziektelast een stuk hoger. Ik kan dan ook niet meer in mijn basisbehoefte voorzien, zoals douchen, aankleden… Kortom, een no-go voor mij.’

Wat betekenen de andere plannen voor je, zoals de verhoging van het eigen risico?

Charis: ‘Mijn eigen risico is nu in januari al op. Gelukkig kan ik gespreid betalen, maar dat geldt niet voor iedereen. Ik betaal me scheel als het op m'n zorgverzekering aankomt. Nu ontvang ik gelukkig nog zorgtoeslag, maar als ik ga samenwonen of trouwen, dan vervalt dit en kan ik minder tot niet sparen. 

Fysio moet ik betalen als ik meer dan 24 behandelingen nodig heb. Ik ga om de week, terwijl ik eigenlijk elke week twee keer zou moeten gaan. Omdat ik dat niet kan ophoesten, probeer ik het thuis te doen. Medicatie wordt niet altijd vergoed, en dit zorgt voor onrust en soms twijfel om het te gebruiken. Deze gedachtegang zou niet mogen bestaan. 

Wat mooi zou zijn is als je per persoon een indicatie krijgt van je behandelend arts en zo toch in aanmerking komt voor vergoedingen als je een chronische ziekte hebt. Want over één kam geschoren worden is niet rendabel. In het geval van de allergiemedicatie is de kans groot dat mensen die chronisch ziek zijn, het niet kunnen betalen, het vervolgens niet gaan ophalen/medicatietrouw zijn en daarom zieker worden. 

De rest is logica, in het ziekenhuis terechtkomen omdat medicatie te duur is, is een te dure grap. Zelfs voor het kabinet.’