Ga naar main content
  • Medisch dossier
  • Palliatieve zorg en levenseinde

Winny: 'Euthanasie, dat doet mijn huisarts niet'

Begin main content

Afgelopen jaarwisseling zat ik in het ziekenhuis bij mijn vader. Daar belandde hij na twee keer vallen in korte tijd. Gelukkig was hij goed aanspreekbaar, had hij niks gebroken maar was doodmoe. Een bacterie in zijn bloed bleek de veroorzaker. Volgens de arts kon die ‘veroorzaker’ goed worden aangepakt met een langdurige antibioticakuur. Daar had mijn vader helaas ruimschoots ervaring mee en hij gaf aan dat hij het zo wel goed vond. Geen gesleutel meer aan zijn toch al zo kwetsbare lijf.

Maar hoe dan verder? 

In zijn levenstestament had hij een euthanasiewens opgenomen. Als ik vroeg of hij dat had besproken met zijn huisarts, antwoorde hij dat zijn huisarts daar niet aan deed. En dan staakte het gesprek. Maar nu zijn einde naderde, wilde hij geen euthanasie. Hij wilde de arts niet tot last zijn, zei hij. Het liefst ging hij naar een bijna-thuis-huis bij hem in het dorp. Want daar zou hij de zorg van zijn huisarts krijgen. Het geluk was met hem. Hij kon daar terecht. 

Zijn huisarts reageerde heel verbaasd op zijn opname aldaar. Hij vreesde dat mijn vader daar juist zou opknappen. Die inschatting draaide onmiddellijk om toen hij mijn vader zag. Bijna naadloos ging het gesprek over de last die mijn vader had en zijn behoefte aan rust. Al snel was er geen twijfel meer over hem die rust te gunnen. Vlak voordat mijn vader de middelen kreeg om die rust te vinden, vroeg hij of de huisarts morgen weer zou komen. Dat kon ik hem verzekeren. Geen idee of hij nog iets heeft meegekregen van het gesprek dat ik de volgende dag met de huisarts aan zijn bed voerde. Maar dat was wel het moment dat hij er tussenuit glipte. 

Geen euthanasie dus 

Waarover de huisarts later vertelde dat hij daar wel aan deed. Was zijn euthanasiewens dan voor niets geweest? Ik denk van niet. Je wensen over levenseinde opschrijven en bespreken vraagt dat je erover nadenkt en bij jezelf te rade gaat. En een weloverwogen besluit brengt rust. Ook dat je je besluit kan veranderen als de situatie zich voordoet. Voor mij was het in ieder geval ‘eind goed, al goed.’

Wat wil jij wel en wat niet?

In het evaluatierapport over de euthanasiewetgeving stond dat mensen vaak nog onbekend zijn met het opstellen en bespreken van wilsverklaringen. Deze week is het de week van de euthanasie. Een mooi moment om je hierover te laten informeren en je eventueel te laten helpen bij het opstellen van een wilsverklaring. Of om een gesprek hierover te beginnen met een dierbare. Of om te checken of jouw beschrijving van wat je wel en niet wilt nog steeds passend is. 
De NVVE organiseert diverse activiteiten. Er zijn ook digitale lezingen. Uiteraard is er ook online de nodige informatie te vinden.
Ook de Patiëntenfederatie helpt mensen met informatie op weg. 

Check je medische dossier

Maar wil het in de praktijk allemaal werken, check dan bij je (huis-)arts wat hij in je medisch dossier heeft staan. En doe dat ook bij een ziekenhuis waar je in behandeling bent. De tijd dat dit soort informatie automatisch in het ziekenhuis terechtkomt, gaat hopelijk snel komen.

Wat is een wilsverklaring?

Een wilsverklaring is een document waarin staat wat jouw wensen zijn rondom jouw behandeling of levenseinde. Deze verklaring wordt gebruikt als je zelf geen beslissingen meer kunt nemen. Meer informatie vind je op deze pagina over Palliatieve zorg en het levenseinde.

Meer ervaringen lezen?