- Ga naar homepage patienten Patiënten
- Anita: ' Ik voelde me echt in de steek gelaten'
Anita: ' Ik voelde me echt in de steek gelaten'
Anita van Hoof uit Best heeft een langzaam werkende schildklier, waarvoor ze jarenlang een goed werkend medicijn gebruikte. Totdat dit plotseling niet meer leverbaar was. Anita moest overstappen naar een ander middel, zonder uitleg of begeleiding.
“Mijn lichaam raakte volledig ontregeld. Ik kreeg hartritmestoornissen, zware vermoeidheid, gewichtstoename en concentratieproblemen. Het duurde anderhalf jaar voordat het nieuwe medicijn goed was afgesteld,” vertelt ze. “In die periode kon ik veel minder doen in het huishouden en in de tuin, en ik kwam nauwelijks nog buiten. Het idee dat je in een rijk land als Nederland geen standaardmedicijn kunt krijgen en daar geen uitleg bij krijgt, is moeilijk te begrijpen. Ik voelde me echt in de steek gelaten.”
Meer ervaringen met medicijntekorten
Carine: ‘Als prednison op is, staat mijn donornier direct op het spel’
Ze vindt het onbegrijpelijk. De laatste jaren merkt nierpatiënt Carine steeds vaker dat medicijnen niet verkrijgbaar zijn. ‘Als ik mijn donornier kwijtraak, raak ik weer afhankelijk van dialyse. En de donor heeft voor niets zijn orgaan afgestaan.’
Truus: ‘Zorg dat er zekerheid is voor patiënten want je hebt al genoeg zorgen door je ziekte’
Tegen haar depressies gebruikt Truus Zoutenbier (71) al jarenlang hetzelfde medicijn. Totdat de zorgverzekeraar dat niet zomaar meer vergoedt. Truus moet vechten om haar ‘eigen’ middel weer te krijgen. Dan blijkt dat het niet altijd verkrijgbaar is.