Zorgverleners moeten meer gesprek aangaan over palliatieve zorg en/of laatste levensfase

Door proactieve zorgplanning kunnen patiënten samen met hun naasten en zorgverleners bespreken wat voor hen belangrijk is. Dat helpt om zorg beter te laten aansluiten bij persoonlijke wensen en waarden. Omdat deze gesprekken nog niet vanzelfsprekend zijn en in veel gevallen niet of te laat plaatsvinden, is een actieve rol van zorgverleners essentieel. Training in communicatie en gesprekstechnieken helpt zorgverleners om dit op een empathische en duidelijke manier te doen.

Ook is het belangrijk om afspraken concreet te maken en de wensen en behoeften vast te leggen: veel mensen hebben nagedacht en gesproken over hun wensen in de laatste levensfase maar leggen deze nog niet altijd schriftelijk vast. Het vastleggen van wensen in een wilsverklaring, wensenboekje of behandelpaspoort ondersteunt Samen Beslissen en geeft houvast aan alle betrokkenen. Het draagt bij aan duidelijkheid voor zowel zorgverleners als naasten. Dit vraagt actieve ondersteuning van zorgverleners.

Verder is het van belang om gesprekken vollediger en persoonlijker te maken: hoewel veel deelnemers tevreden zijn als er een gesprek wordt gevoerd, worden belangrijke onderwerpen soms niet besproken. Bijvoorbeeld euthanasie, sociale ondersteuning of wensen rondom de plaats van overlijden. Een vaste gesprekslijst of leidraad kan helpen om alle relevante thema’s op een gestructureerde manier aan bod te laten komen in (vervolg)gesprekken.

Kijk hier voor het rapport en alle aanbevelingen van dit onderzoek.